تل اسکی

  • نویسنده : admin
  • بازدید : [] مشاهده
  • دسته بندی : دسته: تمام مطالب

 

متنی که در ادامه از نظرتان می گذرد مشروح سخنان علیرضا عبدالله نژاد روزنامه نگار و فعال اجتماعی است که در این همایش به سمع و نظر شرکت کنندگان رسید. در این نوشتار سوالاتی از شهردار اهواز در خصوص برخی از مسائل و  شبهات ایجاد شده پیرامون ضرورت عدالت توزیعی در سطح مناطق مختلف اهواز به خصوص مسائل کیانشهر مطرح شده است.

 

 

برنامه ریزی شهری از آنجایی که با تخصیص  و توزیع منابع کمیاب در بین مکان های مختلف شهر در ارتباط است مشکل بودن آن به معیاری همچ.ن عدالت اجتماعی ضروری تلقی می شود. زیرا در غیر اینصورت می تواند به برخودداری برخی از مکان ها نسبت به سایر مکان ها در شهر منجر گردد.

 

از این منظر نقطه اشتراک برنامه ریزی شهری و عدالت اجتماعی در شهر، عدالت توزیعی است. اساس توزیع عادلانه خدمات شهری نیز توجه به دو معیار قابلیت دستیابی و چگونگی فضایی خدمات در شهر می باشد. 

 

در حلسه گذشته رییس شورای شهر اهواز اذعان کرد که برنامه جامع ۵ ساله این کلانشهر که در دوره گذشته توسط اساتید دانشگاه شهید چمران اهواز تدوین شده است دارای ایرادات و اشکالات متعددی است که باید بازنگری شود. 

 

در این میان رسالت ما به عنوان خبرنگار احصا نواقص و انعکاس آن به مسئولان جهت رفع این نواقص و معضلات است. با توجه به تلاش هایی که شهردار سختکوش اهواز متحمل می شوند و ما بر ان واقف هستیم متاسفانه این خدمات برای شهروندان ملموس نیست. بدیهی است یکی از دلایل مشکلات بسیار شهر اهواز در زیرساخت ها و کمبود اعتبارات شهرداریدر رفعاین معضلات و نواقص است.

 

این امر چه بسا وظیفه و بار رسالت خبرنگاران به عنوان چشم های بیدار مردم را سنگین تر می کند. بنابراین برخود لازم می دانم نتیجه این کاوش ها و تحقیقات که اکثر آن برداشت از کتاب آمار نامه شهرداری اهواز است مبین عدم رعایت توازن و عدالت در هزینه کرد شهرداری در محلات مختلف اهواز است. البته پرواضح است که مناطقی که درآمد بیشتری برای شهر ایچاد می کنند حق خواهند داشت بودجه بیشتری نیز جهت عمران و خدمات مصروف نمایند. 

 

بهرحال شهرداری اهواز قطعا موظف است در این باب نیز رعایت عدالت بنا به پیش گفته را داشته باشد.من باب مثال: بنا به آمار استخراج شده از آمارنامه شهرداری اهواز سرنه فضای سبز در حوزه منطقه ۲شهرداری اهواز حدود ۴/۵ برابر حوزه منطقه ۸ و ۱۰ برابر حوزه منطقه شش می باشد. این رقم حدود ۲/۳ برابر کل کلانشهر اهواز است.

 

به عبارت دیگر اگر سرانه فضای سبز هر شهروند اهواز ۱۲/۸ متر مربع باشد هر شهروند ساکن در حوزه  منطقه شش ، ۳ متر مربع و هر شهروند ساکن حوزه  منطقه دو ، ۳۰ متر مربع سراتنه فضای سبز را به خود اختصاص می دهد.

 

با توجه به آلودگی های هوای اهواز ناشی از ریزگردها و فلرهای نفتی و… سرانه فضای سبز مذکور می تواند میزان قابل توجهیی بر سلامتی ساکنان هر منطقه اثر مثبت ومنفی داشته باشد.  

 

عدم وجود عدالت در توزیع فضای سبز در شهر اهواز به چه دلیل صورت گرفته است. بهرحال جای بحث دارد. ولی  به عنوان خبرنگار نه تنها ایرادت را گوشزد می نماییم بلکه سعی داریم به مسئولان متولی به خصوص شهردار اوز پیشنهادات کارشناسی سازنده نیز ارائه کنیم. 

 

در ادامه سوالات خود را از شهردار اهواز مطرح می کنم.

 

 ۱) آیا احداث پارک جنگلی ۱۲ هکتاری در مدخل ورودی مجتمع بنکداران غرب مجاور مسیر پل سوم در اولویت بوده است ؟

 

۲) با توجه به آمار فوق از فضای سبز منطقه ۲ شهرداری پاسخ سوال اول روشن است. قطعا اولویتی در این امر وجود نداشته است. آن هم با توجه به  مشکلات کم آبی و به خصوص تامین آب کافی جهت نگهداری فضای سبز

 

۳) اعلام انجام تعجیل در اجرای فضای سبز مذکور آنهم توسط سازمان  خدمات موتوری شهرداری که قطعا  فازغ از انجام  مراحل تشریفات مناقصه و روال معمول می باشد مبین وجود فوریت در انجام پروژه مورد نظر ارزیابی می شود. با عنایت به مطالب مطروحه غیرعادی و به قول امروزی ها بودار به نظر می آید.

 

۴) اعلام کاشت درخت خاص و مفیدی بنام  مورینگا در فضای سبز مذکور و تبلیغ در این خصوص غیرعادی بودن موضوع و تعجیل در اجرا و غیرضروری بودن امور مذکور شک به اولیت دار بودن این پروژه را دوچندان می کند.

 

۵) با توجه به محدود بودن درآمدهای شهرداری و مضیقه در اتمام پروژه های نیمه تمام سال های گذشته که تعداد آنها کم هم نیستند عدم اولویت اجرای پروژه فوق الذکر  در کنار دیگر فعالیت های عمرانی غیرمعمول و غیرضرور در منطقه کیانشهر علامت سوال به بزرگی کل شهر اهواز در ذهن هر بیینده ای ایجاد مینماید.

 

این در حالی است که مناطق کم برخودار که در وضعیت بسیار نامطلوب و بعضا خطرناک به سر می برند در اهواز کم نیستند. بعلت کثرت مناطق مورد نظر از نام بردن آنها صرف نظر میکنم.بنابراین اگر به عدالت درامئ شهرداری در مناطق مختلف هزینه گردد فاصله قیمت . بها ساختمانهای مسکونی وتجاری شهروندان اختلاف فاحشی پیدا نخواهد کرد. حال آنکه مناطق شهر تا چندین برابر نقاط دیگر شهر با کاربری های مشابه ارزش داشته و عینیت بسیار بارز و روزشن آن در منطقه کیانشهر قابل رویت است.

 

۵) اتوبان های آسفالته موجود در مناطقی که تا صدها متر اطراف آن هیچ واحد مسکونی وجود ندارد. 

 

۶) پیاده روهایی که تا صدها متر اطراف آن سواره ای وجود ندارد چه رسد به پیاده ای 

 

۷) زمین های ورزشی محله ای که بدون وجود سکنه تا صدهامتر اطراف آن منزل مسکونی وجود ندارد و سال ها از ساخت این زمین های ورزشی می گذرد بدون اینکه حتی یک بار مورد استفاده قرار گیرد. 

 

۸) بازاچه مسقف ، آتش نشانی ، سرای محله ،اتوبان های متعدد و متعدد،با صرف میلیاردهاتومان از بودجه شهرداری مظلوم و ضعیف اهواز و از جیب مردم متدین شهر در منطقه کیانشهر اهواز  هزینه شده هزاران قطعه زمین بدون اینکه مشخص باشد متعلق به کیست؟

 

۹) در  منطقه کیانشهر شاهد افزایش چشمگیر قیمت هزاران قطعه زمین و شاید تا چندین برابر بودجه عمرانی چندین سال شهر اهواز هستیم. بعضا این اراضی متعلق به تعاونی های مسکن و ارگان ها معرفی می کنند. اما هیچگاه مشخص نیست که این تعاونی های مسکن متشکل از چه اعصای با چه مسخصاتی هستند؟ 

 

این افزایش نجومی و غیرعادلانه بها اراضی مذکور فقط و فقط مرهون عدم رعایت توسعه نامتوازن محله مذکور نسبت به کل شهر اهواز م باشدو توقع از شهردار سختکوش و شورای شهر اهواز به عنوان همکار وناظر بر عملیات شهرداری اولا یافتن دلایل انجام این کارها در سال های گذشته است. ثانیا جلوگیری  از تکرار  و پیروی از انجام این ظلم  بین است.

 

۱۰) چه اصراری به مرتبط کردن کیانشهر با چندین منطقه دیگر به خصوص کیانپارس و کیان آباد است؟ آیا صرورت احداث زیرگذر مورد نظر در ۱۸متری چهارم کیان آباد که این منطقه به کیانشهر متصل نمایند. ضرورتی شبیه ضرورت پارک جنگلی ۱۲ هکتاری نیست؟

 

آیا در اهواز ملاشیه ، عین دو ، منازل منبع آب ،کوی رمضان و … دارای هیچگونه اولویتی نیست آیا چاله وچوله های خیابان های کیانپارس که مولد درآمد منطقه دو شهرداری است ارجحیتی بر هزینه کرد نسبتبه پروژه های مذکور ندارد؟!